ΦΟΡΟΛΟΓΙΑ ΑΝΤΙ ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΑΣ

Έχουν τόσα πολλά λεφτά που δεν ξέρουν τι να τα κάνουν και γίνονται φιλάνθρωποι κάνοντας  μεγάλες δωρεές για να χρηματοδοτήσουν ανθρωπιστικές δράσεις, επιστημονική έρευνα, τα πεινασμένα παιδάκια της Αφρικής και των χωρών που πλήττονται από την ρύπανση του πλανήτη… αλλά και για να γλυτώσουν εφορία.

Βέβαια, η φορολόγηση, ειδικά για τους πλούσιους είναι γεμάτη παράθυρα και μπαλκονόπορτες, ενώ για τους υπόλοιπους είναι αυστηρή. Δεν είναι τυχαίο που ο πολυδισεκατομμυριούχος  Γουώρεν  Μπάφετ ζήτησε από την αμερικανική κυβέρνηση να φορολογήσει τους πλούσιους, όταν ανακάλυψε ότι πλήρωνε λιγότερους φόρους από τη γραμματέα του. Σε αυτή την θέση συμπαρατάχθηκε και ο Μπιλ Γκέιτς….

 

Χωρίς αμφιβολία, η φιλανθρωπία και οι δωρεές είναι ένα μεγαλείο ψυχής και εμείς οι Έλληνες το γνωρίζουμε αυτό από τα τεκμήρια – μνημεία που μας άφησαν οι εθνικοί μας ευεργέτες. Όμως ζούμε στο 2017 του 21ου αιώνα όπου ο κόσμος είναι δικαιολογημένα δύσπιστος απέναντι σε τέτοιου τύπου κινήσεις.

Τρανό κρούσμα της εύνοιας του συστήματος  ο Τζορτζ  Σόρος  που έκανε πρόσφατα μια «δωρεά-μαμούθ» 18 δισ. δολαρίων από τα 25 δισ. δολάρια που έχει στον μη κερδοσκοπικό οργανισμό του Open Society που δημιούργησε πριν από 30 χρόνια με στόχο την προάσπιση της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε περισσότερες από 120 χώρες (Ουκρανία, Σκόπια, Κόσοβο κ.ά.). Οι χρηματο-οικονομικοί αναλυτές θεωρούν ότι η δωρεά αυτή έγινε για να περιορίσει ο κ. Σόρος τους φόρους που καλείται να καταβάλει μέχρι την 31η Δεκεμβρίου 2017  ως επενδυτής και διαχειριστής κεφαλαίων, δεδομένου ότι το Κογκρέσο έχει καταργήσει φοροαπαλλαγές επί των επενδύσεων και έδωσε προθεσμία για να καταβληθούν αναδρομικά οι προβλεπόμενοι φόροι. Υπολογίζεται ότι ο κ. Σόρος επιβαρύνεται με συντελεστή 39,6%, συν τους πολιτειακούς και δημοτικούς φόρους!...

Με δυο λόγια, οι πλούσιοι έχουν τις offshore και τις δωρεές για να μην πληρώνουν φόρους. Σύμφωνα με πρόσφατη διεθνή έρευνα είναι «κρυμμένα» σε φορολογικούς παραδείσους κεφάλαια ύψους 10,3 τρισ. δολαρίων (περίπου 9 τρισ. ευρώ), ποσό 70% υψηλότερο του συνολικού πλούτου που κατέχει σήμερα το 73,2% του παγκόσμιου πληθυσμού. Οι υπερπλούσιοι αυξήθηκαν στους 226.450 και στους 2.397 οι δισεκατομμυριούχοι.

Το ίδιο ισχύει και για τις εταιρείες. Ακόμη και η περιβόητη «κοινωνική ευθύνη» των επιχειρηματικών ομίλων έναντι της κοινωνίας είναι ύποπτη, καθώς οι δράσεις «κοινωνικής ευθύνης» είναι από τη μια το προκάλυμμα υπερβολικών κερδών που διασφαλίζονται από τις ύποπτες ενδο-ομιλικές συναλλαγές και άλλες μεθόδους, πέρα από την απαξίωση της εργασίας και της αμοιβής της, και από την άλλη, είναι μια καλή ευκαιρία διαφήμισης του κύρους του ομίλου που προφανώς περνάει στις υπερβολικές δαπάνες δημοσίων σχέσεων…

Η φιλανθρωπία και η δωρεά είναι εξαιρετικά χαρακτηριστικά της ανθρώπινης φύσης και έχουν συμβάλει καταλυτικά σε πολλούς καλούς σκοπούς. Από την άλλη, ο σύγχρονος άνθρωπος, ο συντετριμμένος από τις ακρότητες του συστήματος, δεν είναι καλό να σιτίζεται σε συσσίτια, ούτε να επιβιώνει από χαριστικές πολιτικές και εκπτώσεις. Η σύγχρονη δημοκρατία των δικαιωμάτων πρέπει να είναι ένα κράτος που μπορεί να καλύπτει όσα καλύπτει η φιλανθρωπία μέσω της ορθολογικής και δίκαιης φορολογίας.

 

 Θα ήταν λοιπόν πολύ καλύτερα στο πλαίσιο της δημοκρατικής ισονομίας όλοι αυτοί οι σούπερ φιλάνθρωποι να πλήρωναν τους φόρους που πρέπει ή που θα έπρεπε, έτσι ώστε το κράτος να μπορεί να κάνει σοβαρή και σταθερή κοινωνική πολιτική και να μειώσει το οικονομικό βάρος στα συνήθη υποζύγια. Ποιο κράτος θα το κάνει αυτό; Σίγουρα όχι το υπαρκτό κράτος της δυτικής δημοκρατίας, εκτός κι αν κάποιοι το αλλάξουν συθέμελα

του Μάκη Ανδρονόπουλου